Vanuit herinneringen een nieuwe herinnering creëren
Afscheidsceremonie
Een afscheid regelen doe je maar een paar keer in je leven.
Op zo’n moment komt er veel op je af, hoe moet je handelen?
In de periode dat je invulling moet geven aan het belangrijkste moment tussen leven en dood is het fijn te weten dat je er niet alleen voor staat.
Een ervaren steun en toeverlaat die woord, beeld en muziek voor jou weet te versmelten tot een uniek en liefdevol ornament, een ode, welk recht doet aan diegene waar je zoveel van houdt.
Herdenkingsceremonie
Opnieuw stilstaan bij een afscheid uit het verleden kan helend werken.
Misschien was je niet in staat om bij het afscheid aanwezig te zijn.
Of heb je het afscheid door alle emoties niet bewust meegemaakt.
Mogelijk had je graag willen spreken, maar was er toen niet toe in staat.
Het kan zijn dat je kinderen nog te jong waren het te beseffen en op latere leeftijd alsnog bewust afscheid willen nemen.
Vanuit de behoefte van nu maken wij samen een nieuwe herinnering van het verleden.
Ieder mens zijn eigen bijzonder afscheid
Ieder mens heeft een eigen verhaal. Een verhaal dat niet alleen bestaat uit data, gebeurtenissen en belangrijke momenten, maar vooral uit wie iemand was. Uit kleine gewoontes, vertrouwde uitspraken, bijzondere eigenschappen en herinneringen die soms jarenlang zijn blijven liggen, totdat iemand ze weer naar boven haalt.
In mijn teksten probeer ik dat verhaal tot leven te brengen. Ik schrijf geen opsomming van feiten, maar schets een warm, persoonlijk en herkenbaar portret. Een verhaal waarin verdriet en gemis een plaats mogen krijgen, maar waarin ook ruimte blijft voor liefde, dankbaarheid en, als dat bij iemand past, een glimlach.
Vaak zoek ik naar een beeld of een rode draad die bij het leven van de overledene past. Dat kan een reis zijn, een schilderij, een levensboek, muziek of het spel van licht en schaduw. Zo ontstaat samenhang en krijgt het verhaal een vorm die niet alleen gehoord, maar ook gevoeld kan worden.
Ik schrijf eerlijk, maar altijd mild en respectvol. Ook moeilijke periodes en minder gemakkelijke karaktereigenschappen hoeven niet te worden verzwegen. Ze horen bij een mensenleven. Ik probeer er woorden aan te geven zonder te oordelen en zonder het leven mooier te maken dan het is geweest.
Mijn stijl is warm en verhalend, met een licht poëtische ondertoon, maar altijd met beide voeten op de grond. Ik zoek naar woorden die passen bij de mens over wie ik schrijf en bij de mensen die achterblijven. Zodat zij hun dierbare herkennen in het verhaal en diegene tijdens het afscheid voor even weer heel dichtbij komt.
